[CRA]

Bazı âdetler vardır; babadan oğula geçer… Dünya 20 yılı aşkın süredir babam olmadan dönüyor…

Ama ne zaman bayram namazını kılsam, hamama gitsem ya da bir mezarlık görsem, babam çıkar gelir bir yerlerden.
Sanki kalbimde saklanıyormuş gibi…
Ölümsüzlük bu olsa gerek…
Sözünü ettiğim bu alışkanlar hep babamdan kalma…
Sabahın köründe uyandırıp bayram namazını birlikte kılmamız, hemen arkasından mezarlığa gidip ölmüşlerimize rahmet okumamız babamdan kalma…
Ama en çok da hamam sefâsı…
Göbek taşından, keseden, sabunlanmadan çıkıp üzerimizde peştemalımızla, daracık odada içtiğimiz tavşan kanı limonlu çayın tadını hissediyorum parmaklarım klavye üzerinde dolaşırken.
Nereden mi aklıma geldi?

Ne zamandır üşengeçlikten erteliyordum.
Ama sonunda yaptım..
Önceki gün kalktım ve kendimi Çemberlitaş Hamamı’nda buldum.
Göbek taşında yatarken de, kesemi yaptırırken de babamın oralarda bir yerlerde beni izlediğini geçiriyordum aklımdan.
Oda yine daracıktı, limonlu çayımı yudumlarken, babam yine oralarda bir yerlerdeydi…
Çemberlitaş, Sultanahmet, Cağaloğlu, Beyazıt… O kadar özel yerler ki…
Onlarca câminin yanından geçerken, bahçesinde gördüğüm bir dolu mezar taşının bana nasıl dua ettirdiğini anlatamam…
Tenim temizlendi…
Ruhum da öyle…
Ölümsüzlük böyle bir şey işte…
Oğluma bunu öğretmeye çalışıyorum.
Babam gibi, ben de ölmeyeceğim…





OGÜN, Türkiye'nin İlk ve Tek Haftalık Ulusal Gazetesi..




.