[OGÜNhaber]

Bir grup “aydın” toplanmışlar, Ermenilerden özür dileyen metni kaleme alıp, imzaya açmışlar. İ
mza sahipleri, 1915 olayları nedeniyle Ermenilerden özür diliyor.
Bu açıkça, “Biz Ermenileri katlettik” itirafı değil mi?
Arşivler açık, olayların nasıl yaşandığı belgeleriyle ortadayken, bu özür niye ?
Bu özrü dileyenler, Erzurumlu, Karslı, Ardahanlı, Iğdırlıların yüzüne nasıl bakacak?
Ermeni çeteler tarafından katledilen, her türlü insanlık dışı muameleye maruz kalanların torunlarından kim özür dileyecek? Asala militanları tarafından öldürülen diplomatlarımızın kemiklerini sızlatan bu özür mektubu, Türkiye’nin sesi değildir.
Nedir bu aşağılık kompleksi, PKK teröristlerini bağrına basan Yunanistan’a zeytin dalı, PKK’yı terörist ilan etmeyen Iraklı Kürtlere kardeş muamelesi, Protestan misyonerlerin oyunlarıyla Türkiye’ye düşman olan, binlerce Türk insanını katleden Ermenilere özür!
Niçin Ermeni tarafından ses yok, çıkıp onlar da yaptıkları dolayısıyla Türklerden özür dilesin, ben de o mektubun altına imza atayım.
Bir Türk olarak, benim Hrant Dink’e özür borcum var.
Bile bile, göz göre göre Hrant Dink’in ölümüne seyirci kalmak, bizim ayıbımız, utancımız.
Hrant Dink’in ailesinden binlerce kez özür diliyorum ve yaşananlardan utanç duyuyorum.
“Hepimiz Hrant’ız” pankartıyla nereye istiyorlarsa oraya kadar yürümeye, bu ayıbı lanetlemeye hazırım.

EL YALAKA !
Iraklı El Zeydi’yi alnından öpüyorum, bir gazeteci olarak değil, ülkesi işgal edilmiş, acılar yaşamış bir Iraklı olarak o bir kahraman.
Gazeteci eylemini, karşı duruşunu, ayakkabı atarak değil, kalemiyle yapar.
El Zeydi’nin, basın toplantısının yapıldığı salona gazeteci kimliğiyle girmesi, ayakkabılı saldırı hakkını kendisine vermediği inancındayım.
Ama, Irak da böyle işgal edilmedi mi?
Bush, zalim Saddam’dan Irak halkını kurtarmak adına o topraklara girip, zulümden kurtaracağım dediği insanlara zulumün kralını yapmadı mı?
El Zeydi, ayakkabı darbesiyle skoru eşitledi!
Zulüme ve işgale karşı durmak, her insanın isyanı olmalıdır.
El Zeydi, mesleği gazetecilik de olsa, acıları yaşamış bir Iraklı.
İnsanlığı, gazeteciliğinin önünde bir adam.
Belki de, milyonlarca Iraklıdan daha rahat yaşıyor, tuzu kurudur.
Varlık içinde yüzerken, yokları, yoksulları anımsamaktır insanlık ve adamlık.
Bizde böyle olmuyor, cebine parayı dolduran, sırtını iktidara dayayan gazetecilerin bir kısmı, yanlışlara karşı durabilmek cesaretini kaybediyor.
Onlardan beklenen ayakkabı fırlatmak değil, kalemleriyle yanlışlara dikkat çekmek, eleştirmek.
Yok, o kadarına bile yürekleri yetmiyor.
El Zeydi olmak yerine, El Yalaka olmak kişilerin tercihidir, o tercih ki; adamlığın kantarındaki kilodur, tondur!




kcelik@ogunhaber.com

CRA-21.Aralık.2008 Pazar - 23:14:00