[Maviş]

>
> Bir gün Napolyon düşman askerlerinden kaçarken, bir bakkal dükkanına
> girmiş. Bakkala hemen kendisini saklamasını emretmiş.
> Bakkal da Napolyon'u müsait bir yere saklayıp, biraz sonra gelen
> düşmanları da 'Az evvel biri koşarak
> şu tarafa kaçtı.' diye savuşturmuş.
> Nihayet biraz sonra Napolyon'un muhafızları yetişmişler. Bakkal
> ömründe bir daha karşılaşamayacağı
> Napolyon'a sormuş: 'Efendim, af buyurun ama merak ettim, ölümle bu
> denli burun buruna gelmek nasıl bir duygu?'
> Napolyon birden öfkelenmiş. 'Sen kim oluyorsun da benimle böyle dalga
> geçercesine konuşabiliyorsun?'
> diye bağırmış. Hemen askerlerine, adamcağızı kursuna dizmelerini
> emretmiş.
> Askerler bakkalın gözünü bağlayıp, karşısına dizilmişler. Mermiler
> namlulara sürülmüş,
> artık 'ateş' emri verilecek... Adamcağız içinden 'Ah, ne yaptın sen?
> Şimdi ölüp gideceksin diye düşünürken,arkadan bir çift el uzanmış,
> gözündeki bağı açmış.
> Karşısında Napolyon varmış. Tek cümleyle cevaplamış Napolyon: 'İşte
> böyle bir duygu!'
>
> YAŞAYARAK ÖĞRENMEK, BEDELİ EN YÜKSEK ÖĞRENME BİÇİMİDİR